از طریق ارزیابی آموزش و برنامه‌های آن می‌توان به بهبود آن همت گمارد. روشهای مختلفی برای دستیابی به تصویری صحیح و درکی دقیق از دستاوردهای آموزش و محدودیتها یا نارساییهای آن در ادبیات توسعه منابع انسانی وجود دارد.

 

ارزیابی عملکرد کارکنان

بررسی اثرات آموزش بر عملکرد کارکنان را می‌توان به‌عنوان بخشی از فرایند ارزیابی منظم و مستمر کارکنان مد نظر قرار داد. بر این اساس می‌توان نسبت به تعیین نیازهای آموزشی جدید اقدام مناسب کرد.

 

ارزیابی عملکرد کسب و کار

آموزش را می‌توان بر اساس اندازه‌گیری شاخصهای عملکردی مشهود و ملموس ارزیابی کرد. از جمله این شاخصها می‌توان به فروش، هزینه‌های تولید، محصول، حضور و غیاب کارکنان اشاره کرد.

پیشرفتهای کیفی را می‌توان از جمله موارد بهبود به‌حساب آورد. از این دسته موارد می‌توان به بهبود کیفی خدمات و کالاها، کار گروهی بهتر، کاهش شکایات مشتریان و افزایش خلاقیت و نوآوری اشاره کرد.

 

بازخورد کارکنان

می‌توان از کارکنان درباره میزان همخوانی و هماهنگی بین برنامه آموزشی و شغل یا سطح تجارب آنان پرس و جو کرد. با توجه به اینکه ممکن است تفاوت قابل ملاحظه‌ای بین آموزشی که ارایه می‌شود و آموزشی که واقعا مورد نیاز کارکنان یا کسب و کار است وجود داشته باشد، با آنان درباره چگونگی به فعلیت درآوردن آموخته‌ها وارد بحث شوید تا اثرات آن پدیدار شود.

همچنین باید نظرات کارکنان را درباره روش آموزش و ابزار یا امکانات مورد استفاده در آن جویا شد و در صورت لزوم به کمبودهای آن پی برد. پیشنهادها و نظرات آنان در شناسایی ضعفها و بهبود روشها تاثیر بسزایی خواهد داشت. در این زمینه، استفاده از فرمهای ارزیابی و نظرخواهی ضروری است.

زمان نیز از جمله موارد قابل توجه در ارزیابی آموزش است. در صورتی که زمان مناسبی برای ارزیابی در نظر گرفته نشود، نمی‌توان از اعتبار نتایج اطمینان حاصل کرد. همچنین، ارزیابی مستلزم انطباق با اهداف آموزش است. به‌عنوان مثال، اگر هدف از آموزش بهبود برقراری ارتباط فراگیران با دیگران باشد، باید تغییرات ایجاد شده در زمینه نحوه برقراری ارتباط آنان مورد ملاحظه قرار گیرد. در صورتی‌که هدف از برنامه آموزشی، ایجاد مهارتهای فنی باشد، انجام آزمون عملی درباره نحوه کار فراگیران ضروری می‌نماید.

ارزیابی را می‌توان به‌عنوان یکی از مهمترین روشهای مورد استفاده پژوهشگران برای تنظیم رفتار و عملکرد استاندارد کارکنان و هماهنگی آنان با اهداف، ابزار و روشهای کار تلقی کرد.