- چرا به‌ سازمانها همچون‌ ساختارهای‌ بی‌روح‌ و جان‌ و سلسله‌مراتبی‌ سفت‌ و سخت‌ نگاه‌ می‌کنیم‌ و نه‌ به‌عنوان‌ اجتماعی‌ از انسانها و موجودات‌ زنده‌ و با روح‌ که‌ برای‌ کار و زندگی‌ دور هم‌ جمع‌ شده‌اند؟
- ‌ما مراقب‌ این‌ هستیم‌ که‌ «مکانیک‌ها» را وارد شرکت‌ کنیم‌ در حالی‌ که‌ بیشتر به‌ «باغبانان» نیاز داریم. ما تلاش‌ می‌کنیم‌ که‌ تغییر را پیش‌ برانیم در حالی‌ که‌ ما به‌ پرورش تغییر نیاز داریم.
- ‌طبیعت، حتی‌ در اندازه‌ و ابعاد بزرگ، پدیده‌ها را به‌ شکل‌ مکانیکی‌ تغییر نمی‌دهد و دفعتاً‌ به‌ کنار گذاشتن‌ چیز کهنه‌ و جایگزین‌ کردن‌ آن‌ با چیز نو نمی‌پردازد. یک‌ پدیده‌ جدید رشد می‌کند و در یک‌ فرایند عملی‌ و زمان‌مند، کهنه‌ را از میدان‌ به‌ در می‌کند و خود جای‌ آن‌ را می‌گیرد.
- تغییر از طریق بر هم کنش نیروهای تقویت‌کننده و نیروهای محدودکننده حادث می‌شود.
- تغییر عمیق‌ تنها از رشد و توسعه‌ واقعی‌ اشخاص‌ و از طریق‌ یادگیری‌ حاصل‌ می‌شود.