یکی از بزرگترین صاحبنظران در زمینه برنامه‌ریزی اقتصادی- اجتماعی، راسل ایکاف است که متاسفانه در میان اندیشمندان اقتصادی، اجتماعی ایران چندان شناخته شده نیست. نظریات ایشان به‌ویژه در زمینه دسته‌بندی سازمانها و نوع تفکرات حاکم بر آنها می‌تواند نگرش مطلوبی را در زمینه حل مشکلات سازمانها و جوامع و بهبود وضعیت آنها ایجاد کند.
ایشان در کتاب برنامه‌ریزی تعاملی، سازمانها را به چهار دسته ارتجاعی، انفعالی، فعال و تعاملی دسته‌بندی کرده و موفقیت یک سازمان در شرایط کنونی را مستلزم پیروی از رویکرد تعاملی دانسته است. از قرار معلوم قبل از انقلاب ایشان طرحی را در زمینه برنامه‌ریزی تعاملی برای شبکه بهداشتی و بیمارستانهای ایران ارایه کرده بود که البته منویات آن با وضعیت کنونی تفاوت فاحشی دارد. در برنامه‌ریزی تعاملی، برقراری ارتباطات صحیح و شفاف مالی در درون و برون سازمان یک اصل است و سازمان از این طریق از ایجاد هزینه‌های اضافی اجتناب می‌ورزد. در حالی‌که تمامی واحدهای سازمان از یک کلیت یکپارچه برخوردارند، در نحوه گزینش عامل مناسب برای انجام امور خود، اختیار کافی دارند. به‌عنوان مثال، خدمات موتوری شهرداری و شرکت واحد هر دو زیر نظر شهرداری کار می‌کنند، ولی شرکت واحد می‌تواند برخی از خدمات تعمیراتی را در صورت لزوم به شرکتهای رقیب واگذار کند. به‌همین ترتیب در سطوح خرد نیز واحدهای سازمانی می‌توانند خدمات ارایه شده را به‌دقت ارزش‌گذاری کنند و گردش کار را بر  این اساس تنظیم کنند.
برنامه‌ریزی مشارکتی و نحوه تشکیل گروههای کاری بر این اساس نیز از جمله مواردی است که وی بدان پرداخته است. در این الگو، گروههای کاری به‌صورت سلسله مراتبی از حلقه‌های تو در تو ترسیم شده‌اند که بر اساس آن، هر حلقه با حلقه پایین یا بالا حداقل دو فرد مشترک دارد.
یکی دیگر از جنبه‌های تعامل به‌زعم ایشان، بهره‌گیری مکاتب مختلف اجتماعی از راه‌حلهای یکدیگر است. به‌عنوان مثال در قرن بیستم کشمکش عجیبی بین کمونیستها و لیبرالها در زمینه مسایل اجتماعی و نحوه تحلیل و ارایه روش وجود داشت. راسل ایکاف، ضمن برشمردن آنها به‌عنوان روش و نه یک فلسفه، مواردی از بهره‌گیری نظامهای اجتماعی از راه‌حلهای طرف مقابل را مطرح می‌کند.
به‌نظر وی، هر تفکری در زمینه موضوعات اقتصادی و اجتماعی فقط باید به‌عنوان روشی قلمداد کرد که در زمان و مکان خود قابل رد یا قبول است. از این‌رو، راه‌حلها هیچ تقدسی ندارند و مفید بودن آنها به کارایی و اثربخشی در زمان و مکان مورد نظر و هماهنگی با دیگر اجزای موجود در سیستم بستگی دارد.