«آنجا که کلام تمام می‌شود، موسیقی آغاز می‌شود». نمی‌دانم این جمله از کیست، ولی «واگنر» عبارتی پر معنی در همین زمینه دارد که:

«موسیقی ابتدا و انتهای زبان است، همان‌طور که احساسات ابتدا و انتهای عقل است. افسانه ابتدا و انتهای تاریخ است و مغازله شروع و ختم شعر است.»

می‌گویند: روزی کنفوسیوس حکیم مشغول درس دادن به شاگردانش بود که ناگهان سهره‌ای ترنم آغاز کرد. حکیم سخن خود را قطع کرد و به شاگردانش گفت: کاملتر از آنچه من می‌خواهم بگویم را از زبان سهره بشنوید.

مفهوم دقیق بسیاری از واژه‌ها و احساسات را نمی‌توان با زبانهای رایج منتقل کرد. آیا روزی فرا می‌رسد که انسانها با زبان موسیقی با یکدیگر سخن گویند؟