دو امر الزامی در گزینش اعضای تیم قابل ملاحظه است: تیم باید در بر گیرنده مهارتهای فنی و تخصصی لازم باشد؛ دیگر اینکه باید از سبکهای شخصیتی متنوعی برای ایفای نقشهای مختلف مورد نیاز برخوردار باشد. یکی از اولین بررسیها در زمینه نقشهای تیمی را دکتر مردیت بلبین[1] در دهه 1970 انجام داده است. او نه نقش را در تیمها به‌شکل زیر برشمرده است:

- طراح- خلاق، برخوردار از قوه تخیل قوی، دارای ذهن سیال، بی‌تعصب، ارایه‌کننده راه‌حل برای مسایل مشکل و پیچیده

- منبع‌یاب- برونگرا، دارای شامه قوی، جستجوگر، یابنده فرصتها و برقرارکننده ارتباطات

- هماهنگ‌کننده- جاافتاده، دارای اعتمادبه‌نفس، رییس خوب، شفاف‌کننده اهداف، تشویق‌کننده در تصمیم‌گیری

- جهت‌دهنده- پویا، چالشگر، محرک و مشوق برای غلبه بر موانع

- ناظر/ ارزیاب- جدی، دارای تفکر راهبردی، حساس و ملاحظه‌کننده تمامی گزینه‌ها

- روحیه‌دهنده/ فداکار- یاری‌رسان، مهربان، درک کننده، اجتماعی، گوش فرادهنده، مثبت‌اندیش و پرهیزکننده از مقاومت

- مجری- منظم، قابل اعتماد، محافظه‌کار، عملیاتی‌کننده ایده‌ها و نظرات

- تکمیل‌کننده- توجه‌کننده به جزییات، سختکوش، دل‌نگران، جستجوکننده خطاها و ایرادات، ارایه‌کننده کار در موعد مقرر

- متخصص- خودرای، شروع‌کننده، متعهد، برخوردار از دانش و مهارت در زمینه‌های ویژه و نادر

کار بلبین از این منظر مورد انتقاد قرار گرفته که افراد به‌ندرت با دسته‌بندیهای یاد شده به‌طور دقیق انطباق دارند و اغلب، ویژگیهای آنها ترکیبی از چند مورد است. همچنین، ضروری است یک همکار تیمی خوب رفتارش را در صورت لزوم با توجه به نقش و الزامات شرایط مختلف تغییر دهد. با این‌حال، دانستن اینکه افراد به چه سمت و سویی گرایش دارند، در درک بهتر نقاط ضعف و قوت آنان موثر است.

هم‌اکنون آزمونهای روانشناسی مختلفی برای طبقه‌بندی سبک شخصیتی اعضای تیمها وجود دارد. سازمانها می‌توانند از این آزمونها برای گزینش فرد دلخواه خود در تیمها استفاده کنند.



[1] - Dr Meredith Belbin