در کسب و کار امروز، روابط سازمان و مشتری و توجه سازمانها به حقوق مشتریان، اهمیتی فوق العاده یافته است. نگرش سازمانها را بر اساس میزان اهمیت قایل شدن برای صدا و حقوق مشتری به سه گروه عمده تقسیم کرده اند:

الف) مشتری گرایی: در این گروه بیشتر با حدس و گمان و مشاهده بازار تمایل مشتریان به خرید و مصرف در نظر گرفته می شود و سازمان در صدد است با توجه به گرایشات مشتری، محصول و خدمات بیشتری عرضه کند.

ب) مشتری مداری: سازمان در این گروه، به سنجش افکار، احوال، نظرات و پیشنهادات خریدار پرداخته و سعی دارد تمایلات، خواسته ها و نیازهای مشتریان را با توجه به امکانات موجود براورده سازد. در این روش، بهبود مستمر بر اساس نظر مشتری صورت می گیرد.

پ) مشتری محوری: در این گروه، مشتری کارفرماست و سازمانها موظف هستند خواسته های او را تا حد امکان تامین کنند. در این نگرش، هر محصول و خدمتی ویژه یک مشتری و محور اصلی کار، درخواست مشتری است.